[Şanışer] 

Şer doğamadı gökten yağdı bulutlar ağladı gönlüme 
Sormadı daha mektuplar zarfında bu kalemi kıramadı daha hiç kimse 
Beni tanı ...
Onun adı cennette karaladı beni terketmedi katı kuralları vardı 
Cinnet halinde rap mahalinde tektim haliylen ihtimalimle 
Kırık kalbimde cam çerçevre batan her yerimde acı var 
Silikon bir gönül değil abisi bu acır elbet 
Açıksa yaram hani bandaj hicvet 
Dümenini kır bana yaklaş kasvet uzağıma dur yine rica ve minnet 
Bir feat olur tanrımla ben yazarım giderim nigga ağlar millet 
Ben yeni farkına vardım birçok şeyin birçok beyin yok olmakta bura 
Hiç ölmedim diyen herkesin her gün mezarına gül konmakta sahte 
Gündem ahmakça kandırmakta sizi al kalbini ver tahtımı geri 
Hayal dünyamda mutluydum burası boğdu ruhumu geri götürün beni 
Son bir sigara gibi rap bana sevgin gözlerimin hali yok kapakları 
Endişe dolu yüreğim niye gittin uzağıma uzak olmazsan alırım 
Gönül defterim karalanmış yine sıra bekler sayfam 
Bu beatine sayfalar doldurur ne enfiye dumanlı kafamın umutları hüsran 

[Nakarat] 

Yerde kalmış anılar dağınık hücum haline geçti hasım yine 
Ben varım ben yokum Allah'ım gönlümün konukları bomboş 

[Bela] 

Kalbimden bir oda verdim sen talan ettin ve de ben ağlarken 
Yıkıldı gözlerin hepsi üstüme tek bir söz gelir beni affet 
Ruhumun elleri bağlı ve tutsak bedenime dert yan mert bilirdin 
Ben çekildim şer den uzaklara sen bilirsin beni tanımazlar 
Sessiz surat ve boş koridorlar, kanadı bu eller sert yumruklar 
Saat gece üç buçuk yine bu satırlar, sağırlar ancak yine de hatırlar 
Yatakta değilim ellerim havada, yine uykum yok dilim duada 
Bir çok sual var hiç çözemediğim bir çok duvar var hiç geçemediğim 
Başımda ağrılar yanımda herkez, umrunda mıyım unut ve terket 
Sigaram elimde koyun kuralları, siz bir hükümdar bense bir soytarı 
Elinde asa ipte bir cambaz, hep gider ancak bir türlü varamaz 
Aynı kaderdeyiz elde kalemler, ben yazdım ama o hep kalender 
Bir güne sığdır tüm bu olanları, ama ben yaşadım günlüğüm yakılı 
Savurun bu külleri üzerime üfleyin, tamam hadi gidiyorum kapıyı kilitleyin 
Ben hep yürüyorum yıkılı binalar ben susarım ama gözlerim ağlar 
Yüzüme tebessüm çiseldi derken, hep biri çıkar ve yanardı matem 
Her şarkımda aynı hikayeler, bu ben değildim geçerdi saatler 
Geceleri kabus yüzümde terler, bir telefonla biri beni terkeder 
Saat 7 oldu ben yine yazıyorum hep telef oldum küçük bi çapta 
Biri bana söylesin battı mı gemiler, kim mürettebat vede kim kaptan 
Cebinde kelimeler kalbin ümitle sen gezdin ama ben hep kafeste 
Sana saçma gelir söylediklerim ama bence sen yaşamı reset le 
Bir anı anlatır otuz iki cümle ve firarım oldu her silüetler 
Biri beni çağırıyor şeytan azapta azrail moruk o hep kapımda 

[Nakarat] 

Yerde kalmış anılar dağınık hücum haline geçti hasım yine 
Ben varım ben yokum Allah'ım gönlümün konukları bomboş.